Þekking á björgun skipa og brunavarna
Með björgunar- og slökkviöryggi skipa er átt við röð þekkingar og tæknilegra ráðstafana til að framkvæma björgunar-, slökkvi- og verndarráðstafanir til að tryggja öryggi áhafnarmeðlima meðan á skipi stendur. Björgunar- og slökkviöryggi skipa felur í sér þekkingu á slökkvistarfi skipa, notkun björgunarbúnaðar, leit og björgun á sjó o.fl. Það er lykilþekking sem skipverjar þurfa að ná tökum á. Þessi grein mun kynna viðeigandi þekkingu um björgunar- og slökkviöryggi á skipum.
1. Notkun björgunarhringja
Björgunarhringur er einn mest notaði björgunarbúnaður á skipum. Í neyðartilvikum ætti áhöfnin að setja björgunarbaujuna fljótt í vatnið, klemma björgunarbaujuna innan frá, grípa í björgunarbaujustrenginn, teygja fæturna inn í miðja björgunarbaujuna og stíga á hana til að viðhalda jafnvægi og líkamsstöðugleika. . Þetta getur í raun komið í veg fyrir að áhöfnin reki á sjó og aukið líkurnar á að lifa af.
2. Að klæðast og nota björgunarvesti
Björgunarvesti er einn mikilvægasti björgunarbúnaður skipsins. Í neyðartilvikum ættu skipverjar strax að fara í björgunarvesti og athuga hvort björgunarvesti sé eðlilegt. Eftir að hafa farið í björgunarvestið ættir þú að fara á söfnunarstaðinn eins fljótt og auðið er og bíða eftir frekari leiðbeiningum. Í sjónum getur það að vera í björgunarvesti hjálpað áhafnarmeðlimum að halda sér á floti, draga úr þreytu og auka lífslíkur þeirra.
3. Grunnþekking á að lifa af vatni
Þegar skip er í neyð og sekkur eða rekur í burtu frá landi getur áhöfnin verið tímabundið stranduð í sjónum eða beðið eftir björgun. Áhafnarmeðlimir ættu að læra að halda ró sinni í vatninu og reyna að spara orku sína. Í vatninu skaltu fylgjast með öndun þinni og forðast að gleypa vatn. Áætlaðu alltaf stöðu þína miðað við aðra áhafnarmeðlimi til að fá björgun þegar hún kemur.
4. Fólksöfnun og notkun björgunarbáta
Í neyðartilvikum ætti áhöfnin að koma fljótt á mótsstað og bíða eftir frekari leiðbeiningum. Ef nauðsynlegt er að rýma skipið ber skipverjum að setja björgunarbáta, björgunarfleka og annan björgunarbúnað á skipulegan hátt í vatnið og fara um borð í skipið á öruggan hátt í tilskilinni röð. Þegar ekið er á björgunarbát skal gæta þess að halda jafnvægi og forðast að hrista til að tryggja öryggi áhafnarinnar eftir að skipið dettur í sjóinn.
5. Grunnþekking á leit og björgun á sjó
Þegar skip er í neyð er leit og björgun á sjó mikilvæg ráðstöfun til að tryggja öryggi skipverja. Skipverjar ættu að ná tökum á grunnþekkingu á leit og björgun á sjó, þar á meðal að senda neyðarmerki til björgunarmanna, viðhalda samskiptum o.s.frv. Í neyðartilvikum skal áhöfn senda neyðarmerki eins fljótt og auðið er og veita upplýsingar um skipið í neyðarmerkið. Á meðan beðið er eftir björgun ætti áhöfnin að halda sambandi við björgunarmanninn svo að björgunarmaðurinn geti veitt tímanlega aðstoð.
Þekking á brunavarnir skipa
1. Hættur og orsakir skipaelda
Hætta af eldsvoða í skipum er mjög alvarleg og getur auðveldlega valdið manntjóni og eignatjóni. Helstu orsakir eldsvoða í skipum eru rafmagnsbilun, olíu- og gasleki, röng notkun suðu- og skurðarbúnaðar o.fl. Áhafnarmeðlimir ættu að efla forvarnir og eftirlit með eldsvoða í skipum og bæta viðbúnað við bruna.
2. Forvarnir og slökkvistarf skipaelda
Forvarnir gegn eldsvoða í skipum eru ein af mikilvægustu ráðstöfunum til að tryggja öryggi skipa. Áhafnarmeðlimir ættu að efla eldvarnarstarf í skipum, þar á meðal að skoða rafbúnað reglulega, halda eldhúsinu hreinu og stjórna suðu- og skurðarbúnaði á réttan hátt. Áhafnarmeðlimir ættu einnig að læra að nota slökkvitæki við slökkvistörf og framkvæma reglulega skoðun og viðhald á slökkvitækjum.
3. Neyðarviðbrögð ef eldur verður á skipi
Komi upp eldur í skipi ættu skipverjar að gera tímanlega neyðarráðstafanir til að vernda sig og aðra skipverja. Í fyrsta lagi ættu áhafnarmeðlimir að tilkynna brunaástandið fljótt til skipstjóra eða viðeigandi deilda svo hægt sé að hefja slökkvi- og rýmingaraðgerðir tafarlaust. Skipverjar ættu einnig að reyna að loka eldsvæðinu af til að koma í veg fyrir að eldurinn breiðist út. Á meðan á rýmingu stendur ættu skipverjar að fylgja leiðbeiningunum um að safnast saman á tilteknum stað: bíða eftir björgun.
4. Neyðarflótti frá skipseldi
Komi upp eldur í skipi gæti áhöfnin þurft að komast út í neyðartilvik ef ekki er hægt að stjórna eldinum eða ef eldurinn breiðist hratt út. Áhafnarmeðlimir ættu að þekkja staðsetningu neyðarútrásar og búnaðar skipsins og vera ávallt með björgunarbúnað. Meðan á flóttaferlinu stendur ættu skipverjar að halda ró sinni, fylgja flóttaleiðbeiningunum og rýma eldsvæðið fljótt.
5. Vatnsúðakæling og slökkvistarf skipaelda
Komi upp eldur í skipi geta skipverjar notað vatnsúðabúnað skipsins til að kæla niður og slökkva eldinn. Áhafnarmeðlimir ættu að læra að nota vatnsúðabúnað á réttan hátt og ná tökum á horninu og fjarlægðinni á vatnsúða til að forðast útbreiðslu elds. Á meðan slökkvistarf stendur verða skipverjar að huga að eigin öryggi og forðast meiðsli,
Samantekt: Þekking á björgun skipa og eldvarnaröryggi er ein af lykilþekkingunum sem áhafnarmeðlimir þurfa. Áhafnarmeðlimir ættu að hafa í huga þekkingu á björgun skipa og slökkvistarf, bæta neyðarviðbragðsgetu og tryggja eigið öryggi. Skipafélög og skipstjórnarstofnanir ættu einnig að þjálfa skipverja reglulega til að tryggja að þeir hafi viðeigandi þekkingu og færni til að bregðast við ýmsum neyðartilvikum í björgun og slökkvistörfum.
